امير قافله ي عشق

انسان اشرف مخلوقات است،چون دارای عقل و قدرت تفکر واندیشه است.

این نعمت عقل واندیشه تنها به انسان داده شده است.فرشتگان برای سرکوب کردن شهوات وغضبشان اجری نخواهند داشت و حیوانات برای ارضای شهوات وغضبشان بازخواست نخواهند شد چون این امر برای آنها امری غریزه ای است.ولی انسان هم مورد تشویق وهم مورد تنبیه قرار خواهد گرفت چون هم دارای قدرت تفکر واندیشه هست هم دارای قوای شهوت وغضب و وهم.واختیار دست خودش هست تا مسیرش را انتخاب کند.وفلسفه ی اینکه میگویند مقام انسان می شود که بالاتر از مقام فرشتگان (رسد آدمی به جایی که بجز خدا نبیند) یا پست تر از حیوانات(اولئک کالانعام بل هم اضل سبیلا) باشد،اینست.

این انسان هست که تعیین میکند بهشتی شود یا دوزخی هر چند این اختیارش در راستای اختیار الهی است.

چه بهشتی با ارزش تر از این که انسان طوری زندگی کند که یقین داشته باشد خدا و حجت خدا از او راضیست...؟